Κρατική Κατοχύρωση

Ως άτομο με Aτελή Oστεογένεση και χρόνια χρήστης αναπηρικού αμαξιδίου (από την ηλικία των 16) λόγω κακής θεραπευτικής προσέγγισης, άρχισα στα 22 μου να μαζεύω στοιχεία για την πάθηση μου. Ψάχνοντας τους νόμους των ασφαλιστικών ταμείων και συγκεκριμένα του Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων (Ι.Κ.Α.), ανακάλυψα πως για να μπορεί κάποιος να έχει οικονομική, θεραπευτική και κοινωνική στήριξη από το Ελληνικό κράτος ως άτομο με αναπηρία, παίρνοντας το λεγόμενο εξωιδρυματικό επίδομα, θα έπρεπε 1ον να διαθέτει ένσημα από την προσωπική του εργασία ή ένσημα από έμμεση ασφάλιση (από την ασφάλεια των γονιών) και 2ον να ανήκει στις αναγνωρισμένες παθήσεις των καταλόγων του Ι.Κ.Α.

Εκείνη την περίοδο ήμουν 22 ετών, φοιτήτρια ψυχολογίας και προφανώς άνεργη, οπότε την διαδικασία την ξεκίνησα με τα ένσημα του πατέρα μου, στον οποίο ήμουν έμμεσα ασφαλισμένη. Εξασφαλίζοντας το πρώτο πρόβλημα, έφτασα να ανακαλύψω πως μέχρι εκείνη τη στιγμή αναγνωρισμένες ήταν οι αναπηρίες λόγω νευρολογικών κακώσεων της σπονδυλικής στήλης, η σκλήρυνση κατά πλάκας με ποσοστό αναπηρίας 67% και άνω, η φωκομέλεια με το ανάλογο ποσοστό και λίγο αργότερα μπήκε στον ίδιο κατάλογο η μυοπάθεια - μυασθένεια.

Το Ι.Κ.Α. διαθέτει τις Υγειονομικές Επιτροπές οι οποίες αποτελούνται από γιατρούς διαφόρων ειδικοτήτων. Πολλές φορές τα παράπονα που κάνει κάποιος για αυτές τις επιτροπές είναι ότι τυχαίνει συχνά να θέλει να εξεταστεί κάποιος από αυτές τις επιτροπές για νευρολογικό ζήτημα και να μην υπάρχει νευρολόγος μέσα στην επιτροπή. Από την εμπειρία μου κατάλαβα ότι οι Β΄ Υγειονομικές επιτροπές διαθέτουν γιατρούς με την κατάλληλη ειδικότητα για τον κάθε ένα που θέλει να εξεταστεί.

Περνώντας από τις πρώτες 2 υγειονομικές επιτροπές απορρίφθηκα, λόγω του ότι η πάθηση ήταν άγνωστη γι' αυτούς και δεν υπήρχε στους καταλόγους τους. Έπειτα από την διαδικασία της ένστασης που ακολούθησα, πέρασα από άλλες 2 υγειονομικές επιτροπές, στις οποίες και πάλι απορρίφθηκα. Έπειτα από 4 υγειονομικές επιτροπές ο μόνος τρόπος ένστασης που έχει κάποιος είναι η τελευταία επιτροπή που διαθέτει το Ι.Κ.Α. στις συγκεκριμένες περιπτώσεις, η Τοπική Διοικητική Επιτροπή. Εκεί κρίνεται κάποιος και με οικονομικά κριτήρια χωρίς να αποκλείονται και τα ιατρικά.

Το πρώτο θετικό μήνυμα το πήρα από την παραπάνω επιτροπή, η οποία ενέκρινε πως η κατάσταση μου ανήκει στα άτομα με παραπληγία. Με αυτήν την απόφαση καταργούνται οι απορριπτικές αποφάσεις των υγειονομικών επιτροπών και ισχύει η απόφαση της Τ.Δ.Ε. Ο διοικητής του Ι.Κ.Α. έχει το δικαίωμα όμως να κάνει ένσταση στην απόφαση της Τ.Δ.Ε., ειδικά όταν πιστεύει ότι το άτομο που εγκρίνεται ως παραπληγικό, στην πραγματικότητα δεν έχει σοβαρό λόγο υγείας. Όπως και έγινε.

Η ένσταση του διοικητή έγινε στο πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης, μιας και δεν υπήρχε άλλος τρόπος να λυθεί το ζήτημα. Σε αυτό το δικαστήριο κατέφυγα με το δικηγόρο μου Δαμιανό Κατραμάδο, για να υπερασπιστούμε τη θέση μου, η οποία ήταν καθόλα αληθής. Έπειτα από την αναβολή που ζητήθηκε σε εκείνη τη δίκη και μετά την προβολή της ιστορίας μου στα MEDIA, στο δεύτερο δικαστήριο βγήκα κερδισμένη.

Σκοπός μου δεν είναι να εξιστορήσω όλη την προσωπική μου εμπειρία με το Ι.Κ.Α., η οποία κράτησε 4 περίπου χρόνια, αλλά να εξηγήσω τη ψυχοφθόρα διαδικασία που αντιμετώπισα μέχρι τη στιγμή που το Δεκέμβριο του 2006, η πάθηση αναγνωρίστηκε από την ελληνική κυβέρνηση, σύμφωνα με τη δημοσίευση του Φ.Ε.Κ. Δεκεμβρίου 2006. Βέβαια η κυβέρνηση μέσω του υπουργείου εργασίας και του τότε υπουργού, είχε δεσμευτεί το 2004 και δημοσίως και προσωπικά σε μένα, ότι θα αναγνώριζε την πάθηση, οπότε θεωρώ ότι κανένας αγώνας δε πάει χαμένος, ακόμα κι αν περάσει μεγάλο χρονικό διάστημα για να υπάρξει ωφέλιμο αποτέλεσμα.

Με την κατοχύρωση της πάθησης μέσω του νόμου 3518-06, άρθρο 61,(με ποσοστό 80% και άνω), υπάρχουν πολλά καινούρια βήματα που μπορούν να γίνουν. Παράλληλα με τη σύντομη δημιουργία του συλλόγου της "Α.Ο., την οποία προσπαθώ τον τελευταίο καιρό, πολλές θεραπευτικές προσεγγίσεις, εξετάσεις DNA, προγεννετικος έλεγχος, γενετικές εξετάσεις και άλλα γενικότερα, θα καλύπτονται από το ίδρυμα κοινωνικών ασφαλίσεων. Σαφώς τα ασφαλιστικά ταμεία στην Ελλάδα είναι πολλά, ευελπιστούμε όμως με τη δημιουργία του συλλόγου, να διεκδικήσουμε ακριβώς αυτά που δικαιούνται οι συμπολίτες μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, Η.Π.Α., Αυστραλία, κλπ.

Οποιοσδήποτε θέλει να συνεισφέρει σε αυτές τις διεκδικήσεις ας μη διστάσει να επικοινωνήσει με το site μας.